Ο  ναός είναι δίκλιτος και χρονολογείται η κατασκευή του το 1587 σύμφωνα με την επιγραφή στη βάση του καμπαναριού. Η λαξευτή όψη αποτελεί σύνθεση σχεδίων του Sempastiano Serlio σύμφωνα με δημοσιεύσεις και εκτελέστηκε από ντόπιους τεχνίτες.

Η μελέτη αποκατάστασης του δίκλιτου ναού αντιμετώπισε τα συσσωρευμένα προβλήματα από τις καταστροφές που υπέστη ο ναός με τις αλλεπάλληλες πυρκαγιές δια μέσου των χρόνων, (τη μεγάλη πυρκαγιά του 1645 από τους Τούρκους, την πυρκαγιά το 1822 και το ολοκαύτωμα το 1866). Οι καταστροφές από την πυρκαγιά ήταν τόσο εκτεταμένες που είχαν σαν αποτέλεσμα να υποστούν τεράστιες μηχανικές φθορές τα λίθινα μέρη του κτίσματος από την απότομη μεταβολή της θερμοκρασίας, (τόξα, πεσσοί, γείσα,  πλαίσια των ανοιγμάτων).

Μελετήθηκε και υλοποιήθηκε  η αντικατάσταση των λίθινων του κεντρικού πεσσού και των λίθινων της κεντρικής τοξοστοιχίας με παράλληλη διερεύνηση των υφισταμένων και των προτεινομένων κονιαμάτων ενίσχυσης.

Μελετήθηκε η αποκατάσταση των επιπέδων του δαπέδου, η πλακόστρωση με ενταγμένα τα θεμέλια του προγενέστερου ναού (υποδήλωση  με ξύλινο δάπεδο) που βρέθηκε  στο βόρειο κλίτος από το οποίο σώζoνται, ο βόρειος τοίχος σε ύψος 2,85, τμήμα των τεσσάρων σφενδονιων και η θεμελίωση σε όλο της το περίγραμμα.

Τα επιχρίσματα –κονιάματα έγιναν με ασβέστη και αλεσμένη πέτρα πατητά σε όλη την εσωτερική επιφάνεια.