Από το 1850 ανθούντος του εμπορίου και της επεξεργασίας δέρματος διαμορφώθηκε ο πολεοδομικός ιστός της περιοχής Ταμπακαριών   της πόλεως Χανίων. Bασικός οδικός άξονας η οδός Βυβιλάκη επι της οποίας  βρίσκεται το λιθόκτιστο κεραμοσκεπές κτίριο  κατασκευασμένο  στην αρχή του αιώνα για βιομηχανική χρήση με έντονες παρεμβάσεις πρόχειρου χαρακτήρα.

Στο σκεπτικό του μελετητή είναι η διατήρηση της ογκομετρίας του κτιρίου, των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων της περιοχής σε συνύπαρξη με τις νέες χρήσεις που προέκυψαν μέσα από την διερεύνηση των αναγκών χρήσης, ποιότητας ζωής και εργασίας. Η πρόταση χρήσης στόχευσε στην κατά το δυνατόν αυτοτέλεια των δύο λειτουργιών του εφόσον το ισόγειο θα έχει  χρήση γραφείου και ο όροφος  χρήση κατοικίας. Η είσοδος του κτίσματος στην ανατολική όψη  επιτρέπει  την προστατευμένη από το Βορρά πρόσβαση και την κατανομή της κίνησης στους χώρους των δύο χρήσεων με την μικρότερη δυνατή ενόχληση. Η  εξασφάλιση  φυσικού φωτισμού στο ανήλιαγο χώρο του παταριού αντιμετωπίστηκε με την  τοποθέτηση ανοίγματος οροφής.